« اين چنين » سپس جامه‌اش را در هم پيچيد . « 1 » 7 - از بريد بن معاويه عجلى نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام هر وقت قصد سفر داشت اعضاى خانواده‌اش را در خانه‌اى جمع مىكرد سپس مىگفت : « خدايا ! در اين بامداد خودم و مال و خانواده و فرزندانم را به تو مىسپارم و همچنين حاضر و غايب از ما را . خداوندا ! ما را در جوار خودت قرار ده ! خدايا نعمت خود را از ما مگير و عافيت و فضل و كرمت را نسبت به ما دگرگون نفرما » . « 2 » 8 - همو از ابوبصير به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « هر كس موقعى كه از در منزلش بيرون مىرود ، بگويد : پناه مىبرم به خدايى كه فرشتگان خدا و رسولانش از شرّ امروز نو كه خورشيدش نهان شده برنمىگردد . به او پناه مىبرم از شرّ هواى نفسم ، از شرّ شياطين و از شرّ كسى كه مخالف اولياى خداست ، از شرّ جنّ و انس و از شرّ درندگان و خزندگان و از شرّ ارتكاب همهء گناهان ، خودم را از هر بدى به خدا پناهنده مىكنم . خداوند او را آمرزيده و توبه‌اش را پذيرفته و غمش را بر طرف و از بدى و شر نگاهش دارد » . « 3 » 9 - از حلبى به نقل از امام صادق عليه السلام آورده است ، فرمود : « امام باقر عليه السلام چنان بود كه هرگاه از خانه‌اش بيرون مىرفت ، مىگفت : به نام خدا بيرون شدم و به نام خدا وارد مىشوم و به خدا توكل دارم و هيچ نيرو و توانى جز خداى بزرگ عظيم را نيست » .

--> ( 1 ) - المحاسن : ص 346 . ( 2 ) - همان : ص 350 . ( 3 ) - همان .